การฝึกสนทนาภาษาอังกฤษ vs. การเรียนรู้ที่เน้นไวยากรณ์

นิสัยการเรียนไวยากรณ์เป็นอันดับแรก

ทั่วเอเชีย ภาษาอังกฤษมักถูกสอนเพื่อผ่านการสอบ: แบบเลือกตอบ, การเติมคำในช่องว่าง, และการอ่านเข้าใจ. ความรู้ไวยากรณ์มีความสำคัญ แต่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของภาษา. คุณอาจทำคะแนนได้ดีและยังคงมีปัญหาในการแนะนำตัว, เข้าร่วมการสนทนา, หรือตอบสนองอย่างรวดเร็วในที่ประชุม.

การฝึกสนทนาฝึกทักษะที่แตกต่างกัน: การฟังขณะวางแผนการตอบ, การเลือกคำภายใต้แรงกดดันด้านเวลา, การใช้เสียงสูงต่ำ, และการฟื้นตัวเมื่อคุณลืมคำ.

สิ่งที่การฝึกสนทนาให้คุณ

• วลีอัตโนมัติ ที่คุณสามารถพูดได้โดยไม่ต้องแปล.
• การฟังที่ดีขึ้น เพราะคุณได้ยินภาษาภายในบริบท.
• จังหวะการออกเสียง ที่เชื่อมโยงกับประโยคจริง ไม่ใช่คำที่แยกออก.
• ความมั่นใจ จากความสำเร็จที่ซ้ำซากในการพูด.

สิ่งที่การศึกษาทางไวยากรณ์ยังทำได้ดี

ไวยากรณ์ช่วยให้คุณเข้าใจว่าทำไมประโยคหนึ่งจึงทำงานและแก้ไขข้อผิดพลาดที่เป็นระบบ—โดยเฉพาะการเขียนสำหรับโรงเรียนหรือการทำงาน. ผู้เรียนที่ดีที่สุดรวมทั้งสองอย่าง: ไวยากรณ์เพื่อความแม่นยำ, การสนทนาเพื่อความเร็วและความคล่องแคล่ว.

ข้อผิดพลาดทั่วไปคือการใช้เวลา 90% ในการศึกษาที่ไวยากรณ์และ 10% ในการพูด. เปลี่ยนสัดส่วนนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือนและสังเกตว่าภาษาอังกฤษรู้สึกแตกต่างกันอย่างไร.

Easy English Conversation: การสนทนาเป็นอันดับแรก, มีข้อมูลเกี่ยวกับไวยากรณ์

การเรียนรู้ตามลำดับจะตามวงจรธรรมชาติ: ฟัง การสนทนา, ฝึก พูดบทบาทของคุณ, แล้ว ทดสอบ ด้วยการประเมิน. คุณไม่ได้จดจำกฎในเชิงนามธรรม—คุณกำลังใช้ภาษาอังกฤษในฉาก: โรงเรียน, การเดินทาง, การทำงาน, หรือชีวิตประจำวัน.

เมื่อการทดสอบแสดงปัญหาความถูกต้อง, คุณสามารถมุ่งเน้นการศึกษาทางไวยากรณ์ไปที่ รูปแบบนั้น, แล้วกลับไปที่การสนทนาเดียวกันจนกว่าจะฟังดูถูกต้อง. สร้าง บทสนทนาที่กำหนดเองสำหรับจุดไวยากรณ์ที่คุณพลาดบ่อยที่สุด, เปลี่ยนกฎให้เป็นการพูดที่คุณใช้จริง.

สัปดาห์การศึกษาที่สมดุล (ตัวอย่าง)

• 4 วัน: 15 นาทีในการฝึกสนทนาใน เรียนรู้.
• 2 วัน: ทบทวนข้อเสนอแนะแบบทดสอบ; หมายเหตุรูปแบบไวยากรณ์หนึ่งที่ต้องแก้ไข.
• 1 วัน: พักผ่อนหรือฟังเบา ๆ เท่านั้น.

ภาษาอังกฤษกลายเป็นที่ใช้งานได้เมื่อปากของคุณตามทันสมุดโน้ตของคุณ. การฝึกสนทนาคือวิธีที่สิ่งนั้นเกิดขึ้น.